ครอบครัวมีกันทั้งหมด 8 คน หนูเป็นลูกคนเล็ก พี่ๆก็แยกย้ายกันไปมีครอบครัวใหม่ แม่เป็นโรคหัวใจ พ่อแก่ไม่มีใครจ้างทำงาน และหนูเป็นลูกคนเดียวที่ได้เรียน เพราะว่าที่บ้านมีฐานะยากจน แต่ความจนก็ไม่สามารถทำให้ความฝันของหนูสลายไป การเรียนทำให้พ่อแม่ภูมิใจเป็นสิ่งที่ทำให้หนูต้องเรียนให้ได้เอาใบปริญญามา ฝากพวกท่าน” เสียงเด็ดเดียวของ “เล็ก”
     น.ส.ระวีวรรณ เกลี้ยงทองคำ นักศึกษาชั้นปีที่ 4 สาขานาฏศิลป์และดุริยางคศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล (มทร.) ธัญบุรี นางเอกลิเกยอดกตัญญู “คนเก่งหัวใจแกร่ง” จากโครงการสานรักของ AIS

 
“เล็ก” เล่าว่า ตนเองได้รับทุนจากโครงการมาตั้งแต่ ม.4 เนื่องจากอาจารย์จากโรงเรียนทำเรื่องขอทุนไปให้ โดยได้รับทุนสนับสนุนการศึกษาจากโครงการจนสำเร็จระดับปริญญาตรี 12,000/ปีการศึกษา นอกจากจะได้รับทุนจากโครงการแล้ว เนื่องจากทางบ้านมีฐานะยากจน บวกกับต้องหาเงินมารักษาโรคหัวใจของแม่ เล็กต้องหางานทำเพื่อเป็นการจุนเจือครอบครัวมาตั้งแต่ ม.4 “นางเอกลิเก” เป็นอาชีพที่ยึดมาจนถึงปัจจุบัน เนื่องจากตอนเด็กๆแม่ชอบพาไปดูลิเก ตนเองจึงรู้สึกชอบ แม่จึงสอนให้ร้องลิเกเรื่อยมา โดยเธอได้เดินเข้าไปขอหัวหน้าคณะโชเล่ชาติรักเล่นลิเก ทั้งที่ไม่มีมีพื้นฐานการร้องและการรำ มีเพียงความรู้ที่ได้รับจากที่แม่ แต่ด้วยพรสวรรค์ส่วนตัว และรักศิลปวัฒนธรรมไทย จนทำให้เธอเป็นนางเอกลิเกมืออาชีพ

ชีวิตตั้งแต่เด็กจนโตของเธอไม่เหมือนกับเด็กทั่วไป เล่นลิเกเลิกประมาณตีสาม ต้องไปนั่งเรียนในห้องเรียนกับเพื่อน หลังจากเลิกเรียนก็ต้องไปเสิร์ฟอาหาร จนกลายเป็นกิจวัตรของเธอไปแล้ว จากความอุตสาหะ ความอดทน ที่อยากได้ปริญญามาให้พ่อกับแม่ เธอจึงต้องพยายามทำทุกอย่าง ตามประสาของเด็กวัยยังน้อย หารายได้มาให้แม่ ส่งตัวเองเรียน “มี บ้างที่เสียน้ำตา ย่อท้อกับชีวิต ทำไมชีวิตไม่สบายเหมือนกับเด็กทั่วๆไป แต่ถ้าเรามั่วแต่คิดเรื่องอย่างนั่น ชีวิตครอบครัวแม่ที่ป่วย พ่อที่มีอายุตกงานจะอยู่อย่างไง”

ปัจจุบัน เธอกำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 4 มทร.ธัญบุรี กว่าที่เธอจะมายืน ณ จุดนี้ ตอนที่เข้ามาเรียนชั้นปีที่ 1 เธอได้ฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆมากมาย ตอนที่เรียนก็ต้องทำงานไปด้วย ตั้งแต่เข้ามา หลังเลิกเรียนก็ร้องเพลงตามร้านอาหาร(มีบ้างครั้งที่ต้องขออาจารย์ไปทำงานใน ชั้นเรียน) เป็นพริตตี้ตามโชว์รูมรถ ขายเครื่องสำอาง ศุกร์เย็น และเสาร์-อาทิตย์ ก็จะเล่นลิเก โดยค่าตอบแทนจากการเล่นลิเกจะได้ 700-1,000 บาท/คืน แล้วแต่งาน พวงมาลัยก็คืนละประมาณ 500บาท ซึ่งรายได้ทั้งหมดที่ได้มาก็จะแบ่งเป็นค่าเล่าเรียน ค่าใช้จ่ายทั่วไป เช่น ค่าหอพัก เมื่อรวมค่าใช้จ่ายและค่าหอเดือนประมาณ 5000 บาท ที่เหลือก็ให้พ่อและแม่

เวลาที่เล่นลิเกกับคณะโชเล่ชาติรัก เล็กจะต้องนั่งรถเมล์จากปทุมธานีไปที่จังหวัดลพบุรีกับแม่ 2 คน แต่ระยะทางไม่ได้เป็นอุปสรรค “อะไรที่ทำแล้วได้เงิน จะต้องอดทน เพื่อความอยู่รอดของตนเองและครอบครัว” เธอ คิดเสมอแม่และพ่อเป็นกำลังใจที่ดีที่สุด เวลาที่มีปัญหาก็จะปรึกษาแม่ เพราะว่าแม่เป็นคนที่ใกล้ชิดมากที่สุด (ปัจจุบันแม่มาพักที่หอและทำงานเป็นแม่บ้านที่หอพัก) แต่ถ้ามีปัญหาที่ทุกข์ใจหรือว่าเป็นเรื่องที่ทำให้แม่รู้สึกแย่ก็จะเก็บไว้ คนเดียว “ปัญหาทุกปัญหามีทางออก แต่ถ้ามันเป็นปัญหาของเราแล้วทำให้คนอื่นรู้สึกแย่ เราก็ควรแก้ปัญหาด้วยตนเอง”

เธอเล่าว่า ชีวิต “นางเอกลิเก” ไม่ได้สมหวังเหมือนในบท ตอนจบนางเอกก็จะสมหวัง แต่ชีวิตนางเอกลิเกคนนี้ ไม่ได้เป็นเหมือนในบท หลังจากที่เล่นลิเกเสร็จก็จะเป็นคนธรรมดา กินนอนเหมือนกับคนในคณะ วันไหนที่ต้องนอนที่โรงลิเกก็จะต้องปูเสื่อนอนด้วยกัน (แยกชายหญิง) วันไหนที่ฝนตก (ฝนสาดหรือว่าหลังคารั่ว) ก็ต้องขยับหรือว่าเบียดมากองกันอยู่ตรงกลาง เป็นบรรยากาศอีกรูปแบบหนึ่งในโรงลิเก

เวลาที่ออกมาหน้าเวทีไม่เคยรู้สึกเขินอาย เพราะว่า ตนเองคิดอยู่เสมอว่าอาชีพที่ตนเองทำเป็นอาชีพที่สุจริต ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน แต่กลับสร้างความบันเทิงและความประทับใจให้กับผู้ชม ซึ่งบางคนไม่ได้มีโอกาสมายืน ณ จุดนี้ การร้องและการรำยังเป็นการแสดงถึงความเป็นไทยที่เลือกเรียนสาขานาฏศิลป์และ ดุริยางคศิลป์ เพราะว่า เป็นสาขาที่ตรงกับอาชีพที่ทำงาน ตลอดระยะเวลาที่เรียนสาขานี้ได้นำวิชาความรู้ไปประยุกต์ใช้มากมาย ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของการร้องการรำ

“ฝัน ให้ไกลไปให้ถึง” คติท่องจำมาตั้งแต่เริ่มทำงาน อีกไม่กี่เดือนข้างหน้าเธอก็จะสำเร็จการศึกษา เหมือนที่ตนเองและพ่อแม่ได้รอคอย ได้เห็นถึงความสำเร็จยืนถ่ายรูปครอบครัว คงเป็นวันที่มีความสุขมากที่สุด ในซึ่งตอนนี้ได้ตั้งคณะลิเกเป็นของตนเองชื่อคณะ “ฆเนศศิลป์” แต่ยังไม่รับงานแสดงเพราะว่า ต้องรอฉากให้เสร็จ ประสบการณ์ของนางเอกลิเกยอดกตัญญูอนาคตไกล ที่สะสมมาคงเป็นเครื่องพิสูจน์ความสามารถของเธอ ผู้ใดที่สนใจจะจ้างน้องเล็กไปทำการแสดงตามงานต่างๆ ติดต่อได้ที่โทร.084-456-8360